T"byu"T's profileByu~GokusenPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
Byu~Gokusen |
December 18 ฝัน หวาน อาย จูบ เพาะ อีก ละฝัน หวาน อาย จูบ=========================================ฉันฝันถึงเธอคนที่อยู่ไกลแสนไกล ช่างหวานละมุนอบอุ่นข้างในหัวใจ แต่อายไม่กล้าแม้จะบอกกับใคร จึงจูบผ่านสายลมให้พัดพาไป เพราะฝันและจริงยังไม่เคยพบกัน เพราะหวานเกินไปไม่ว่าใครก็ต้องใจสั่น เพราะอายเหลือเกินกว่าที่จะพูดคำนั้น เพราะจูบของเธอยังไม่ใช่จูบของฉัน * ความรักครั้งนี้จะเป็นอย่างไร ฉันควรต้องทำใจหรือเปล่า (จะเป็นได้แค่เพียงฝัน) ความรักครั้งนี้จะเป็นอย่างไร สุขสมได้ดั่งใจหรือเป็นฝันชั่วคราว (อยู่ที่เธอรู้ไหม) ชีวิตของฉันเมื่อพบกับเธอนั้น จะเปลี่ยนแปลงหรือเป็นเหมือนเก่า (เป็นแค่ฝันไป) คือคำถามที่ฉันฝากไว้ ฉันวานให้สายลมพัดลอยผ่านไป..ถึงเธอ ถ้าฝันและจริงจะบังเอิญเจอกันสักวัน ถ้าหวานข้างในใจทั้งสองได้พร้อมๆ กัน ถ้าอายจะหายไปจากประโยคเหล่านั้น และถ้าจูบของเธอจะกลายเป็นจูบของฉัน ซ้ำ * ฝากทุกข้อความ ส่งไปถึงเธอ (รู้สึกอะไรบ้างไหมเธอ) สิ่งที่ไม่อาจจะเปิดในยามที่พบเจอ (อยู่ข้างๆเธอ) อาจมีสักวัน เธอจะได้รับมัน (เธอได้ยินเสียงอะไร…) จะรู้ว่าฉันนั้นคิดเช่นไร ซ้ำ * April 11 อะไรก้อได้ ยอมเปงอาราย ก้อได้!!อะไรก้อด้าย เพาะดี วะ!!!
อะไรก็ได้ ให้ฉันทำอะไรก็ได้ ขอแค่มีเธออยู่ข้างๆ กาย แค่นั้นก็พอ ที่ไหนก็ได้ ฉันจะไปโดยไม่รั้งรอ ขอแค่มีเธออยู่ก็พอ แค่นั้นจริงๆ ยอมฉันยอมแม้จะต้องแลกอะไร ต้องสูญต้องเสียเท่าไหร่ ฉันก็ยอมทิ้ง ขอฉันขอให้เธอตกลง ฉันขอให้เธอตกลงรับปาก สักคำได้ไหม ว่าเธอจะยอมเปิดหัวใจ และไม่ว่าจะนานเท่าไร ต้องรออีกสักแค่ไหน ฉันก็จะยอมเป็นคนอะไรก็ได้ (เพื่อเธอ) ยังไงก็ได้ ให้ฉันสักแค่ไหนก็ได้ ไม่จำเป็นว่าต้องมากมาย ไม่ว่าเท่าไร แบบไหนก็ได้ แค่ฉันมีเธออยู่ใกล้ๆ ฉันก็จะเป็นสุขหัวใจ เท่านั้นจริงๆ ยอมฉันยอมแม้จะต้องแลกอะไร ต้องสูญต้องเสียเท่าไหร่ ฉันก็ยอมทิ้ง ขอฉันขอให้เธอตกลง ฉันขอให้เธอตกลงรับปาก สักคำได้ไหม ว่าเธอจะยอมเปิดหัวใจ และไม่ว่าจะนานเท่าไร ต้องรออีกสักแค่ไหน ฉันก็จะยอมเป็นคนอะไรก็ได้ (เพื่อเธอ) และฉันจะรออยู่เสมอ ขอฉันขอให้เธอตกลง ฉันขอให้เธอตกลงรับปาก สักคำได้ไหม ว่าเธอจะยอมเปิดหัวใจ และไม่ว่าจะนานเท่าไร ต้องรออีกสักแค่ไหน ฉันก็จะยอมเป็นคนอะไรก็ได้ (เพื่อเธอ) และจะรักเธอไม่ว่ายังไงก็ได้ และจะรอเป็นคนอะไรก็ได้ของเธอ February 28 Blog TagBlog Tag
ไอ แบ้ม ส่งมา มานบอกหัยเล่าเรื่องของตัวเอง 5 เรื่อง แร้วส่งต่อหัย คน 5 คน
จาแบ่งเปง 5 chapter เรยนะ
1 เข้ามาเรียนมหาลัยที่นี้ คิดผิดอย่างแรง เพราะอารายรู้มะ เพราะต้องมาเจอเพื่อนอย่างพวกแม่ง เนี่ย
2 อยู่ปายอยู่มา เอาวะ หนายๆก้อต้องเปงเพื่อนกะพวกมันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ยอมรับชะตากรรมกันหน่อยก้อดี 3 แต่พอเริ่มรู้จักกะพวกมันเพิ่มขึ้น โอ้พระเจ้า ณพร ยังยืนยัน ความคิดเดิม 4 เวลาล่วงเลยมาอีกแปป เริ่มคิดแระ ว่าทามไม นายณพร ถึงกรรม เยอะขนาดนี้ ต้องมาผจญ มาร ทุกวี่ทุกวัน 5 ถึงป่านี้ เหลือเชื่อมากมาย ไม่รู้อารายดลใจ ให้กู รักเพื่อน อย่างพวกเมิง ได้ขนาดนี้ ปล. กู รัก CS05 กูรักเพื่อนๆ อย่างพวกเมิง ส่งต่อให้ M Aor Camp MUU G February 24 ไม่เศร้า เหมือนทุกที ไม่ดีเหมือนครายๆ เอิ๊กๆคุณเคยมีความหวังมั๊ย หรือความตั้งใจอาราย
บางอย่างประมาณนั้น นั้นแระผมเรียกมันว่า "เส้นชัย"
เวลานึกอยากจะทำอารายจิงๆ แร้นก็ทามไปเต็มที่
ไม่ว่าจะยากขนาดไหน นั้นแระที่ผมเรียกว่า "ตั้งใจ"
ได้มาเปงนิยามว่า " หากไม่ถึงตรงเส้นชัย
คนๆนี้ จะไม่หยุดยั้ง จะสู้ไป
ไม่ว่าเหงื่อจะไหล จะรินหลั่งรด จนหมดกาย
ก้อตั้งใจแลกมัน เพื่อ สิ่งที่สำคัญที่สุด"
คำว่ายิ่งใหญ่ กับ ไร้ค่า ฟังดูแร้วมานช่างดู ต่างกาน จิงๆ
ของชิ้นนึงดูยิ่งใหญ่สูงค่า อีกชิ้นหนึงดู ต่ำต้อย ไร้ค่า
คุณอาจจะคิดว่ามาน ช่างหาความพอดี ไม่ได้เรย
แต่จิงๆแร้น ความพอดี นั้น ขึ้นอยู่กับมนุษย์ อย่างเราๆ
เพียงแต่ ขอให้จำไว้ว่า "ยิ่งใหญ่ให้มองฟ้า ไร้ค่าให้มองดิน"
ส่งท้ายด้วยเพลงนี้
คนอย่างช้าน มานมะดี อย่างครายๆ
หลงทางมาไกล จนน่ากัว
ทางเดินวันนี้ ม่ายมีสิท กลับตัว อย่าฝากชีวิตดีดี ไว้ที่ช้าน
อย่าเอาความฝันของเทอ มาเสี่ยง รู้มั๊ย
เก็บเอาความฝันดีดี แร้นเดินปายให้ไกล ไม่อยากทามร้ายคนดี อย่างเทอ August 26 Not AnyMorEแสงตะวันที่ไกลห่าง เริ่มจะจากฉันไป เหมือนมันตอกย้ำช้ำในใจ ว่าไม่มีเธอข้างกาย มองทางไหนก็ดูว่ามืดมน ไม่มีใครเข้าใจ ไม่มีสิ่งใดที่เป็นไปอย่างที่ฝัน ไม่มีแล้ว รักที่เคยผูกพัน รักที่มีให้กัน ไม่มีวัน วันนั้นอีกต่อไป แม้ว่าฉันรักเธอเท่าไร แม้ว่ายังห่วงใย แต่คงไม่มีทางจะรั้งเธอต่อไป เพราะใจเธอเปลี่ยนไปแล้ว ทิ้งอดีตที่ว่างเปล่า...ทิ้งไปกับสายลม ทุก ๆ เหตุการณ์ที่หมองหม่น อย่าทนอย่าทรมาน ปล่อยชีวิตเก่า ๆ ให้เลยผ่าน ทิ้งไปกับเมื่อวาน เพราะว่า...วันนี้...ฉันไม่มีเธออีกแล้ว...
Not Anymore
There’s not love we’ve ever attached to—love we’ve had to each other-- anymore. There’s not that day anymore. สิ่งที่เก็บไว้ช่วงระยะเวลาที่ผ่านมาไม่นานนี้
ตัวเราเองต้องกลับมาคิดทบทวนทุกวัน
กับสิ่งต่างๆ ที่ได้เจอ
สิ่งที่อยากจะทำที่สุด แต่ไม่ได้ทำก้อมีเยอะ
เป็นช่วงที่รู้สึกว่า ชีวิตไม่มีอะไรเลย
จากที่เคยมีทั้งรอยยิ้ม ทั้งความสุข
เมื่อก่อนอาจจะเสียน้ำตาไปบ้าง
แต่มันไม่ช่ายความทุกข์หรอก
มันเป็นสิ่งที่มีค่าเสมอ
จนถึงทุกวันนี้ ยังต้องเสียน้ำตากับเรื่องราวที่ผ่านไปอยู่เรื่อย
ทุกๆวัน เรา ต้องมาคิดเสมอว่า
เมื่อไหร่ ความรู้สึกที่มีอยู่ตอนนั้น จะกลับมา
เมื่อไหร่ สิ่งที่เราหวังที่สุด สิ่งที่ปราถนาที่สุด จะเป็นจริง
อยากให้ทุกอย่างเป็นเหมือนวันเก่าๆ
แต่ไม่รู้ว่าจะทำให้เป็นอย่างนั้นได้ยังไง
และทุกค่ำคืน พอเงยหน้าขึ้นดูพระจันทร์
ทุกอย่างมันเหมือนกับความว่างป่าว
มีแต่ดวงจันทร์เพียงอย่างเดียวที่อยู่ท่ามกลางความมืด
เห็นแร้วนึกถึงตัวเองที่ยังคงเป็นเหมือนทุกวันที่น่าเบื่อ
อยากจะขอทุกสิ่งที่สามารถทำให้ความหวังเป็นจิง
เราจะรอวันนั้น ถึงแม้มันอาจจะไม่มีวันเกิดขึ้น
ก็ยังคงจะรอเช่นเดิม
เพราะคิดว่า คงไม่มีอะไรอีกแร้ว
ที่สามารถทำให้เก็บเรื่องราวไว้ในความทรงจำได้มากขนาดนี้ในช่วงเวลาไม่กี่ปี
อยากจะบอกอีกทีว่า ทุกครั้งที่พบ ทุกครั้งที่เห็น ทุกครั้งที่เจอ ทุกครั้งที่ได้ยินเรื่องราว
หรือข่าวคราว ทุกอย่างนั้นทำให้เกิดความสุขขึ้น
และทุกครั้งที่เห็นสิ่งต่างๆ ก็ยังทำให้คิดถึงภาพและความสุขเก่าๆ อยู่เสมอ
ในใจนี้ไม่อาจลืม หรือทิ้งขว้างมันลงได้เรย
และไม่เคยคิดอยากจะลบสิ่งที่ผ่านมาด้วยกันทิ้งไป
August 22 ความรักของพระจันทร์นานมาแล้ว..สมัยที่โลกยังมีพระจันทร์ 2 ดวง และดวงจันทร์ทั้งสองดวงนี้ ต่างก็รักกันมาก ดวงจันทร์ทั้งสองไม่เคยแยกห่างจากกัน.. ทุกๆคืนเมื่อมองไปบนฟ้า จะเห็นดวงจันทร์ทั้งคู่ อยู่เคียงข้างกันเสมอ.. แต่แล้ววันหนึ่ง ดวงจันทร์ดวงหนึงได้ไปพบกับดวงอาทิตย์.. ทำให้ดวงจันทร์ดวงนั้นหลงใหลในแสงเจิดจ้าของดวงอาทิตย์ จนเลื่อนตัวตามดวงอาทิตย์ไปทีละน้อย ทีละน้อย และก็แยกมาจากดวงจันทร์อีกดวงหนึ่งในที่สุด เมื่อค่ำคืนมาถึง.. จึงมีดวงจันทร์เหลืออยู่ เพียงดวงเดียว ดวงจันทร์ก็ได้แต่ตามหา ดวงจันทร์อีกดวงไปทุกหนทุกแห่ง .. คืนแล้วคืนเล่าผ่านไป แต่ดวงจันทร์ก็ไม่สามารถหาดวงจันทร์อีกดวงได้พบ.. ...... ด้วยความคิดถึง และอยากพบดวงจันทร์อีกดวงให้เร็วที่สุด ทำให้ดวงจันทร์คิดว่า "หากเรามัวแต่ตามหาอยู่อย่างนี้ คงไม่ได้เจอแน่ๆ" จึงตัดสินใจ.. ระเบิดตัวเอง เป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ไปทั่วทั้งจักรวาล เพื่อให้ชิ้นส่วนแต่ละชิ้น ออกตามหาดวงจันทร์อีกดวงหนึ่งนั้น.... ...... เมื่อเวลาผ่านไป ทำให้ดวงจันทร์อีกดวง ได้เห็นถึงความจริงว่า..แม้ดวงอาทิตย์จะส่องแสงเจิดจ้า สวยงามสักปานใด แต่ดวงอาทิตย์ก็มิได้ส่องแสงเจิดจ้า แต่เพียงดวงจันทร์เท่านั้น ยังส่องแสงไปยังดาวดวงอื่นๆอีกมากมาย ดวงจันทร์นั้นจึงกลับมาหาดวงจันทร์นี้อีกครั้ง... ..... แต่หาเท่าไรก็หาดวงจันทร์ไม่พบ ต่อมาจึงได้รู้ว่า ดวงจันทร์ยอมระเบิดตัวเอง เพียงเพื่อตามหาตน จนกระจัดกระจายเป็นเศษเสี้ยวเล็กๆ ทำให้ดวงจันทร์รู้ว่าไม่มีวันที่จะได้เจอ กับดวงจันทร์นั้นอีกต่อไปแล้ว จึงได้แต่โศกเศร้าเสียใจ ..... แต่ด้วยความรักอันยิ่งใหญ่ที่ดวงจันทร์นั้น มีต่อดวงจันทร์ ทุกค่ำคืนจึงพยายามเปล่งประกายแสง ที่ยังเหลืออยู่เพียงน้อยนิดของตน ส่งให้ถึงดวงจันทร์ เกิดเป็นแสงพร่างพรายเต็มท้องฟ้า เคียงข้างดวงจันทร์ จนเกิดเป็นดวงจันทร์และดวงดาว ให้เราเห็นจนถึงทุกวันนี้ ..... หากเรามองขึ้นไปบนท้องฟ้ายามค่ำคืน วันไหนที่เห็นจันทร์สวยสด วันนั้น คุณก็จะไม่เห็นดาวดวงเล็กดวงน้อยส่องแสง หรือ วันใดคุณเห็นดาวเปล่งประกายเต็มฟ้ามืด วันนั้น คุณก็จะไม่พบดวงจันทร์.... .....เขาทั้งสอง ไม่อาจพบกันตลอดกาล.... ps. แต่ไม่ว่านานเพียงใดความรักที่มีให้ของทั้งสองจะคงอยู่ตลอดกาล...ชั่วนิรันดร์ |
||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts|
|
